Burza już się zaczęła, pies słyszy grzmoty, chodzi po domu, dyszy, drży albo próbuje się schować. W takim momencie nie uczymy psa nowych zachowań i nie próbujemy przekonywać go, że „nie ma się czego bać”.

Najważniejsze jest teraz bezpieczeństwo, ograniczenie bodźców i pomoc psu w przejściu przez trudny moment bez dodatkowej presji.

Ten instruktaż dotyczy sytuacji, gdy burza już trwa albo pies właśnie zaczyna na nią reagować.

Jeśli burza dopiero jest zapowiadana i masz czas przygotować dom, spacer oraz bezpieczne miejsce, zacznij od instruktażu: Przygotowanie psa na burzę.

Jeżeli chcesz szerzej zrozumieć, skąd bierze się lęk przed grzmotami, fajerwerkami i innymi hałasami, zobacz również: Lęk przed dźwiękami u psa – burza, hałas i fajerwerki.

Krok 1. Najpierw zadbaj o bezpieczeństwo

Jeśli pies jest już przestraszony, sprawdź przede wszystkim, czy nie może zrobić sobie krzywdy.

Zamknij drzwi i okna, zabezpiecz balkon i wyjścia z domu. Jeśli pies próbuje przeciskać się przez drzwi, skakać na okno albo gwałtownie uciekać, usuń z jego otoczenia przedmioty, o które może się uderzyć lub skaleczyć.

Nie wypuszczaj przestraszonego psa luzem na zewnątrz.

Jeżeli wyjście jest absolutnie konieczne, zadbaj o dobrze dopasowane szelki lub obrożę i pewne zabezpieczenie psa.

Przy silnym lęku najważniejsze nie jest wykonanie zwykłego planu dnia, ale ograniczenie ryzyka ucieczki i urazu.

Krok 2. Pozwól psu wybrać miejsce

Pies może podczas burzy wejść do łazienki, położyć się pod biurkiem, schować za kanapą, wejść do otwartej klatki kennelowej albo szukać kontaktu z Tobą.

Nie wyciągaj go z kryjówki tylko dlatego, że zwykle śpi gdzie indziej.

Jeśli miejsce jest bezpieczne, pozwól mu tam zostać.

Niektóre psy chcą być blisko człowieka. Inne potrzebują więcej przestrzeni. Obie reakcje mogą być normalne.

Jeśli pies sam wybiera kryjówkę, jego możliwość decydowania o dystansie i miejscu może być w tym momencie bardzo ważna.

Krok 3. Ogranicz hałas i błyski

Jeżeli możesz zrobić to spokojnie:

• zasłoń rolety lub zasłony,
• zamknij okna,
• ogranicz dostęp do pomieszczeń, w których błyski są bardzo widoczne,
• włącz znajomy, neutralny dźwięk w tle,
• przenieś się z psem do spokojniejszej części mieszkania.

Nie chodzi o całkowite zagłuszenie burzy. Zwykle nie jest to możliwe.

Celem jest zmniejszenie intensywności bodźców docierających do psa.

Krok 4. Jeśli pies szuka kontaktu – możesz mu go dać

Nie musisz ignorować psa, który się boi.

Jeżeli pies podchodzi, opiera się o Ciebie albo chce leżeć obok, możesz spokojnie być przy nim. Możesz mówić cicho, siedzieć obok albo głaskać psa, jeśli widzisz, że taki kontakt rzeczywiście mu pomaga.

Lęk nie jest zachowaniem, które po prostu „nagradzamy” spokojną obecnością.

Jednocześnie obserwuj psa. Nie każdy pies chce być dotykany podczas silnego napięcia. Jeżeli odwraca głowę, odchodzi, usztywnia się albo szuka kryjówki, daj mu więcej przestrzeni.

Najważniejsze jest dopasowanie wsparcia do konkretnego psa.

Krok 5. Nie próbuj zmuszać psa do odwagi

Nie wyciągaj psa przed okno, żeby pokazać mu burzę.

Nie prowadź go do źródła dźwięku.

Nie wyciągaj z kryjówki.

Nie wymagaj komend tylko po to, żeby „odwrócić uwagę”.

Nie podnoś głosu i nie karć psa za szczekanie, chodzenie po domu, chowanie się czy szukanie kontaktu.

Gdy pies jest w silnym lęku, jego możliwości uczenia się i reagowania mogą być znacznie ograniczone.

To nie jest odpowiedni moment na trening konfrontacyjny.

Krok 6. Jeśli pies chodzi, dyszy lub nie może się położyć

Nie każdy przestraszony pies chowa się w jednym miejscu.

Niektóre psy:

• chodzą od pokoju do pokoju,
• dyszą mimo normalnej temperatury,
• nie mogą znaleźć miejsca,
• próbują wejść na opiekuna,
• podchodzą do drzwi i okien,
• kładą się na chwilę i natychmiast wstają.

W takiej sytuacji ogranicz chaos.

Nie proponuj co chwilę nowego miejsca, zabawki czy zadania. Zadbaj raczej o spokojne otoczenie, możliwość schowania się i swoją przewidywalną obecność.

Jeżeli pies sam wybierze spokojniejsze miejsce, pozwól mu tam zostać.

Krok 7. Pies nie chce jeść – nie zmuszaj go

Niektóre psy podczas burzy chętnie korzystają z gryzaka, maty do lizania albo spokojnego węszenia.

Inne w silnym lęku całkowicie tracą zainteresowanie jedzeniem.

Jeżeli pies nie chce smakołyków, nie wciskaj mu jedzenia i nie traktuj odmowy jako „nieposłuszeństwa”.

Brak zainteresowania nawet wartościowym jedzeniem może być jednym z sygnałów wysokiego napięcia.

Jeżeli pies chce jeść i spokojna aktywność pomaga mu się regulować, możesz ją wykorzystać. Jeżeli nie chce — skup się na bezpieczeństwie i ograniczeniu bodźców.

Krok 8. Co zrobić, gdy pies próbuje uciekać albo wpada w panikę?

Próby ucieczki wymagają szczególnej ostrożności.

Pies może drapać drzwi, skakać na okna, wciskać się w ciasne miejsca albo próbować gwałtownie wydostać się z domu.

Nie przytrzymuj psa siłą, jeżeli zwiększa to jego panikę i nie jest konieczne dla bezpieczeństwa.

Zabezpiecz wyjścia i otoczenie, ogranicz dostęp do niebezpiecznych miejsc i postaraj się stworzyć jak najmniej chaotyczne środowisko.

Jeżeli takie reakcje powtarzają się przy burzach, nie czekaj na kolejne zdarzenie. Silna panika jest wskazaniem do omówienia problemu z lekarzem weterynarii i specjalistą pracującym z zachowaniem psa.

Krok 9. Nie podawaj leków na własną rękę

Przy bardzo silnym lęku wsparcie farmakologiczne bywa elementem planu postępowania, ale powinno być dobrane przez lekarza weterynarii do konkretnego psa.

Nie podawaj samodzielnie leków przeznaczonych dla ludzi ani pozostałości leków zaleconych wcześniej innemu zwierzęciu.

Nie zakładaj również, że produkt jest bezpieczny tylko dlatego, że jest określany jako „naturalny”.

Jeżeli Twój pies regularnie silnie reaguje na burze, najlepiej ustalić z lekarzem plan przed kolejnym epizodem, a nie dopiero w środku paniki.

Krok 10. Po burzy nie wymagaj natychmiastowego powrotu do normalności

Cisza za oknem nie oznacza, że organizm psa natychmiast wrócił do równowagi.

Po burzy pies może nadal:

• być czujny,
• reagować na pojedyncze dźwięki,
• chodzić za opiekunem,
• potrzebować snu,
• być bardziej pobudzony niż zwykle,
• nie mieć ochoty na spacer lub zabawę.

Daj mu czas.

Jeżeli wychodzicie na zewnątrz, zaczekaj, aż będzie bezpiecznie, i wybierz spokojniejszy spacer zamiast intensywnej aktywności.

Krok 11. Zapisz, co wydarzyło się podczas burzy

Po wszystkim warto zanotować:

• przy jakim momencie pies zaczął reagować,
• jakie były pierwsze objawy,
• gdzie chciał się schować,
• czy szukał kontaktu z człowiekiem,
• czy jadł,
• co pomagało,
• co zwiększało napięcie,
• czy próbował uciekać,
• jak długo dochodził do siebie.

Takie informacje pomagają przygotować znacznie lepszy plan na kolejną burzę.

Przy następnym ostrzeżeniu pogodowym możesz wtedy zadziałać wcześniej.

Kiedy nie wystarczą domowe sposoby?

Skonsultuj problem, jeżeli pies podczas burzy:

• wpada w panikę,
• próbuje uciekać,
• niszczy drzwi lub okna,
• robi sobie krzywdę,
• bardzo intensywnie drży lub dyszy,
• ślini się,
• załatwia się ze stresu,
• nie przyjmuje jedzenia,
• bardzo długo nie wraca do równowagi,
• reaguje coraz silniej z każdą kolejną burzą.

Warto wtedy skonsultować zarówno zachowanie psa, jak i jego stan zdrowia.

Silnego, powtarzającego się lęku nie warto traktować wyłącznie jako problemu do „przeczekania”.

Co przygotować na następną burzę?

Jeżeli burza już minęła, wykorzystaj spokojny moment do przygotowania kolejnej sytuacji.

Nie rób tego w trakcie paniki.

Przed następną burzą możesz:

• sprawdzać prognozę,
• wcześniej zaplanować spacer,
• przygotować spokojne miejsce,
• zabezpieczyć okna i wyjścia,
• ustalić, jakie bodźce warto ograniczyć,
• przygotować rzeczy, które pies zna i lubi,
• omówić silne reakcje z lekarzem weterynarii.

Pełny plan znajdziesz w osobnym instruktażu: Przygotowanie psa na burzę.

Najczęstsze pytania

Czy można głaskać psa podczas burzy?

Tak, jeśli pies szuka kontaktu i widzisz, że spokojny dotyk mu pomaga. Nie zmuszaj jednak psa do kontaktu, jeżeli woli schować się lub odpoczywać sam.

Co zrobić, jeśli pies chowa się w łazience albo pod meblami?

Jeżeli miejsce jest bezpieczne, pozwól mu tam zostać. Nie wyciągaj psa na siłę tylko po to, żeby znajdował się bliżej Ciebie.

Co zrobić, gdy pies nie chce smakołyków?

Nie zmuszaj go do jedzenia. Przy silnym lęku część psów nie jest w stanie korzystać z jedzenia ani gryzaków. Wtedy ważniejsze jest zmniejszenie bodźców i zapewnienie bezpieczeństwa.

Czy podczas burzy wychodzić z psem na spacer?

Jeżeli nie jest to konieczne, lepiej nie wychodzić z psem, który silnie boi się burzy. Jeśli wyjście jest niezbędne, zadbaj szczególnie o zabezpieczenie psa i ogranicz pobyt na zewnątrz do minimum potrzebnego do załatwienia potrzeb.

Kiedy potrzebny jest lekarz weterynarii?

Jeśli reakcje są bardzo silne, pies próbuje uciekać lub zrobić sobie krzywdę, nie może wrócić do równowagi albo problem wyraźnie narasta, warto omówić sytuację z lekarzem weterynarii. W części przypadków sam plan środowiskowy i behawioralny może być niewystarczający.

Powiązane materiały CanisBalance

Jeśli chcesz zrozumieć cały problem szerzej: Lęk przed dźwiękami u psa – burza, hałas i fajerwerki.

Przydatny może być również instruktaż: Bezpieczne miejsce dla psa podczas burzy, hałasu i fajerwerków.

Jeśli podobna reakcja pojawia się przy wystrzałach: Jak pomóc psu w Sylwestra, gdy boi się fajerwerków – krok po kroku.

Podsumowanie

Gdy burza już trwa, celem nie jest uczenie psa, żeby przestał się bać. Najważniejsze są bezpieczeństwo, ograniczenie bodźców, możliwość schowania się i spokojne wsparcie dostosowane do potrzeb konkretnego psa.

Przygotowanie i trening robimy później — wtedy, gdy pies nie jest już w silnym lęku.

Jeżeli reakcja psa jest bardzo intensywna albo z każdą burzą staje się silniejsza, warto przygotować plan jeszcze przed kolejnym epizodem i skonsultować go z lekarzem weterynarii oraz specjalistą pracującym z zachowaniem psa.