Wielu opiekunów zauważa, że po spacerze pies nie potrafi się uspokoić.Zamiast odpoczynku pojawia się bieganie po domu, szczekanie, nerwowe zaczepianie domowników albo ciągłe podążanie za opiekunem.
Ten instruktaż jest częścią tematu dotyczącego braku regulacji i trudności z odpoczynkiem u psa. Jeśli nie wiesz, czym jest brak regulacji, przeczytaj najpierw artykuł: Pies nie potrafi odpoczywać – czym jest brak regulacji.
Często pojawia się myśl, że spacer był za krótki albo niewystarczająco intensywny .W praktyce bardzo często problem nie dotyczy ilości ruchu, ale tego, co dzieje się z psem po powrocie do domu.
Spacer a pobudzenie psa
Spacer jest dla psa intensywnym doświadczeniem. Zapachy, dźwięki, inni ludzie i psy powodują, że pies przez dłuższy czas funkcjonuje w stanie podwyższonej gotowości.
Jeżeli pies ma trudność z regulacją emocji, to po spacerze nie potrafi sam przejść w stan odpoczynku. Zamiast stopniowego wyciszenia pozostaje w napięciu.
Nadpobudliwość i brak odpoczynku
Wiele psów wygląda po spacerze na zmęczone, a jednocześnie nie potrafi się naprawdę wyciszyć.
Zdarza się, że pies leży lub ma przymknięte oczy, ale pozostaje w trybie czuwania – reaguje na każdy dźwięk, ruch czy zmianę w otoczeniu.Taki stan nie daje regeneracji. Napięcie się utrzymuje, a pobudzenie z czasem narasta.
Procedura wyciszania psa po spacerze
Poniżej opisany jest proces, który warto wprowadzać stopniowo i konsekwentnie.
Krok 1. Spokojny powrót do domu
Po wejściu do domu warto:
- poruszać się wolniej
- ograniczyć mówienie
- prowokować psa do Interakcji
Pierwsze minuty po spacerze mają duże znaczenie.To wtedy pies uczy się, czy po aktywności przychodzi czas spokoju.
Krok 2. Brak dodatkowych bodźców
Po spacerze:
- nie dokładamy zabawy
- nie zwiększamy ekscytacji
- nie „zajmujemy psa na siłę”
Pies potrzebuje wyciszenia, a nie kolejnego zadania.
Krok 3. Stałe miejsce odpoczynku
Dobrze, jeśli pies ma jedno, przewidywalne miejsce, w którym może się położyć i wyciszyć.
Dla wielu psów takim miejscem jest klatka kennelowa, wprowadzona jako azyl, a nie izolacja. Klatka nie służy do zamykania psa, ale do stworzenia przestrzeni, w której nic nie jest od niego wymagane.
Krok 4. Pozwolenie psu na bezruch
Nie każdy pies potrafi od razu odpocząć.Ważne jest, aby pozwolić mu:
- leżeć bez ingerencji
- obserwować
- stopniowo wyhamować
Cisza i brak oczekiwań są częścią procesu.
Krok 5. Obserwacja, nie przyspieszanie
Wyciszenie nie zawsze następuje szybko. Jeżeli pies potrzebuje więcej czasu, nie oznacza to, że „coś robisz źle”.
Regulacja emocji to umiejętność, której pies dopiero się uczy.
Kiedy problem wymaga szerszego spojrzenia
Jeżeli:
- pobudzenie utrzymuje się godzinami
- pies nie potrafi odpocząć w ciągu dnia
- stale podąża za opiekunem
może to oznaczać trudność z samoregulacją, a nie brak ruchu.
U części psów trudność z wyciszeniem po spacerze łączy się również z problemami przy zostawaniu samemu w domu.
Podsumowanie
Wyciszenie psa po spacerze to proces. Nie polega na zmęczeniu psa, lecz na nauczeniu go, że po aktywności przychodzi czas spokoju i regeneracji.